Søgan handan navnið
KANA er eitt persónligt navn. Tað er sett saman av nøvnunum Kári og Anna – KA úr Kára og AN úr Annu. Soleiðis ber navnið í sær nakað av tí, sum liggur aftan fyri hesa síðuna: lívið, vit liva saman, trúgvin, sum fylgir okkum, og orðini, sum vaksa fram á leiðini.
KANA er eitt stað fyri hugleiðingar um trúgv og lív. Her ynski eg at seta orð á tað, sum møtir okkum í gerandisdegnum – gleði og sorg, ivamál og vón, frið og óvissu. Tí trúgvin hoyrir ikki bara teimum stóru løtunum til. Hon livir eisini mitt í tí vanliga: í arbeiðinum, familjuni, samrøðunum og teimum løtum, tá vit steðga á og spyrja, hvat veruliga hevur týdning.
Navnið er persónligt, men vónin er, at innihaldið kann røkka longri. At tú, sum lesur ella lurtar, kanst finna okkurt, sum gevur tær eina hugsan at taka við tær á leiðini.
Um meg
Eg eiti Kári Egholm Jacobsen og eri føddur og uppvaksin á Glyvrum, har eg eisini búgvi.
Stóran part av mínum arbeiðslívi havi eg starvast innan føroysku fiski- og alivinnuna. Í dag starvist eg í Bakkafrost-samtakinum, har eg havi ábyrgd fyri liðugvøruframleiðsluni.
Eg eri giftur við Annu, og saman eiga vit trý vaksin børn. Familjan, arbeiðslívið og gerandisdagurin hava øll verið við til at mynda meg og mína fatan av lívinum.
Trúgvin hevur eisini fylgt mær gjøgnum lívið. Hon hevur ikki givið mær eitt einfalt svar upp á allar spurningar, men hon hevur givið mær eitt stað at venda mær, tá lívið er gott, og tá tað er torført. Við árunum havi eg fingið størri áhuga fyri at seta orð á nakrar av teimum tankum og royndum, sum vaksa fram í møtinum millum trúgvina og tað vanliga lívið.
Hví eg skrivi
Eg skrivi ikki, tí eg haldi meg hava øll svarini. Tvørturímóti eru tað ofta spurningarnir, sum fáa meg at skriva.
Onkuntíð byrjar ein hugleiðing við einum orði úr Bíbliuni. Aðrar tíðir við einari hending í gerandisdegnum, einari samrøðu, einum minni ella einum spurningi, sum ikki sleppur takinum. Tá kann tað at skriva hjálpa mær at steðga á og hyggja nærri at tí, sum annars skjótt hevði farið framvið.
Á KANA ynski eg at seta orð á trúgv, lívsroyndir og tankar, sum vaksa fram í gerandisdegnum. Eg vóni, at tekstirnir kunnu geva íblástur, troyst og mót – og kanska eisini geva rúm fyri spurningum, sum ikki altíð hava eitt skjótt svar.
Um tað, eg skrivi, fær ein lesara at steðga á eina løtu, hugsa eitt sindur longri ella síggja okkurt við nýggjum eygum, so hevur tað longu havt virði.
Her finnur tú
Á KANA finnur tú ymiskt tilfar, men ein felags tráður gongur ígjøgnum tað: trúgv og lív mitt í gerandisdegnum.
- Greinar og hugleiðingar um trúgv og lív
- Talur við støði í Bíbliuni
- Persónligar frásagnir og tankar á leiðini
KANA 